• Het waren rustige weken op het Sportpark Corpus den Hoorn, hooguit hier en daar enkele diehards die de hele zomer hebben door getraind. De zon breekt (hopelijk) voorzichtig door het ochtendgrijs boven het sportpark, waar de velden van GRC Groningen zich uitstrekten als een groene lappendeken. De dauw ligt nog dik op het gras, als een laatste herinnering aan de zomervakantie. Stilte heerste, maar niet voor lang.

    In de verte klinkt het zachte gebrom van een scooter. Kort daarna verschijnen de eerste silhouetten: een paar vroege vogels van de selectie elftallen, met een bal onder de arm en hun nieuwe trainingsjas nog een beetje stijf van het uitpakken. Ze lopen langs het hoofdveld, kijken even om zich heen, en trappen dan – alsof het nooit zomer was geweest – hun eerste balletje weer rond. De zomer was leuk, maar dit voelt als thuiskomen.

    Langzaam maar zeker beginnen de velden tot leven te komen, met daarbij natuurlijk ook de kantine die uit de zomerslaap ontwaakt. Trainers komen weer binnen met tassen vol pionnen en mapjes met nieuwe oefenvormen. Spelers die denken “daar heb je hem weer met zijn ingewikkelde oefenstoffen, laat ons maar gewoon ballen”.

    De mannen van het eerste elftal komen ook weer op stoom en het is inmiddels voor hun bekend tegen wie de eerste wedstrijden zijn. De begroetingen zijn warm, soms luid, soms ingetogen. "Je hebt wel aan je conditie gewerkt, of niet?" grapt de aanvoerder naar een teamgenoot, die lachend zijn buik iets intrekt. De trainer staat op het veld met een plan, een blik vooruit, en een fluit in de mondhoek. Hij weet: vandaag begint het bouwen.

    Ook de jeugd begint weer, terwijl de schoolvakanties nog bezig zijn Met vrolijke stemmen, veel gelach en een tikje meer chaos trekken ook zij het veld weer op. De nieuwe tenues worden bewonderd, oude grappen worden afgestoft. In een hoek van het veld wordt er alvast gewerkt aan positiespel – met verrassend fanatisme voor een eerste training.

    Tussen de bedrijven door dwalen ouders langs de zijlijn, koffie in de hand, sommigen nog half in de vakantiemodus. Anderen zijn alweer druk met planningen, oefenwedstrijden en wie er gaat er rijden dit jaar. De kantine gaat open. De geur van vers gezette koffie en tosti’s mengen zich met het geluid van stuiterende ballen en het eerste gefluit van een oefenpotje.

    Langzaam ontwaakt GRC Groningen. Niet met bombarie, maar met vertrouwen. Zoals een club dat doet die weet wat het in huis heeft: talent, saamhorigheid, strijdlust en liefde voor het spel. Elk team, van de kleinste pupillen tot het eerste elftal, voelt het: dit wordt een nieuw seizoen. Nieuwe kansen, nieuwe combinaties, nieuwe dromen.

    En terwijl de zon langzaam daalt en het sportpark zich vult met stemmen, stappen en schoten op doel, weet iedereen: GRC Groningen slaapt nooit écht. Het ademt voetbal – zelfs in de stilte van de zomer. Maar nu is het weer tijd. Tijd om te trainen. Tijd om te groeien.

    Tijd voor een nieuw seizoen.