Rond het GRC-veld
Heerlijk voetbalweer weer! Wat een mooi weertje. Eindelijk is de nieuwe kantine klaar, maar ik ben er nog niet veel binnen geweest. Het liefst sta ik nu aan het veld met het gezicht in de zon. De kinderen hebben beweging nodig en ik heb de zon nodig. Gelukkig werkt de lente heel goed mee en als er net zo’n goede zomer komt zie je mij elke zaterdag langs de lijn. Het enige probleem is dat de kinderen het niet eens meer lijken te zijn met de grensscheidsrechter. Mijn benen zijn nog zo wit dat van afstand niet te zien is of je als je richting mij de bal speelt je buitenspel staat of niet. De streep loopt gewoon door. Wel vroeg een speler laatst waarom de streep zich in het midden zo verdikte…. Daar is dus nog wat werk aan de winkel en nu zie je dus een joggende moeder om het veld heen spurten met als einddoel dat haar benen net zo smal zijn als de witte strepen op het veld. Een goed streven lijkt mij en ik heb de ouders die als geen ander hun kinderen kunnen aansporen gevraagd nu mij aan te sporen. De kinderen hebben dan even rust en kunnen hun eigen voetbalspel spelen. Geen betere supporters dan ouders die helemaal achter je staan en elke sportieve stap van mij ondersteunen met groot geschreeuw. Iets hoger, naar links, naar rechts, naar voren. Naar de stip, nu!! Opeens hoor ik de scheidsrechter fluiten. Naar mij? Oei, ik ben midden op de stip beland. Kon ik maar door het voetbalveld zakken! Maar ja, door dat vele rennen speelt de zwaartekracht niet meer mee en zweef ik gelukkig al naar de zijlijn. Opeens krijg ik een harde stomp. Mot met de tegenpartij? Mijn benen zijn dunner dan de jouwe! Nog een stomp. Eindelijk schrik ik wakker. Wat zit jij te dromen, volgens mij is die Libelle niet echt interessant. Verschrikt kijk ik om mij heen. Oh, gelukkig ik zit in de loungehoek van de nieuwe kantine. De omgeving is zo rustgevend en in balans dat ik al snel was weggedommeld. Ik was net aan het dromen. Over witte lijnen ofzo, precies weet ik het niet meer. Nou ja, maar snel naar buiten, naar het veld. Mijn benen kunnen wel een kleurtje gebruiken. Een kniesoor die dan op zeer plaatselijke verdikkingen let…… Tactisch bruinen heet dat.
